انتخابات رقابتي يا راهپيمايي حضور !

كمتر از دو هفته به انتخابات مجلس نهم فرصت باقي ست . با توجه به شرايط موجود ، نكاتي را به اختصار عرض ميكنم . باشد كه با چشماني باز راه خود را انتخاب كنيم

اول : نكته ي اول پيرامون طرح سوال مجلس از رئيس جمهور است كه پس از كش و قوس هاي فراوان ، بالاخره اعلام وصول شد ، آنهم همزمان با بالا رفتن تب انتخابات مجلس ! با اينكه از منتقدان جدي بعضي از سياست ها و رفتارهاي دولت هستم و لكن اين نحوه ي سوال از رئيس جمهور و تقارن عمدي آن با انتخابات مجلس را يك شامورتي بازي سياسي از طرف عده اي مغرور سياست باز ميدانم . سخن بر سر اين نيست كه مجلس حق استفاده از حقوق قانوني خود را دارد يا نه ، بلكه موضوع اين است كه چرا حالا !؟ حالايي كه دشمنان كشور با همه ي ابزارها و دستاويز هاي خود به سمت كشور هجوم آوردند و منتظر كوچكترين تنشي در بين سياستمداران ما هستند . يعني مجلس نشينان ما نمي دانند شرايط امروز كشور نياز به وحدت و همدلي همه ي مردم و مسئولان دارد تا بتوانيم بقول حضرت " آقا " از اين پيچ تاريخي به سلامت عبور كنيم !؟ بنظرم ميدانند اما بعضي از دشمني هاي شخصي و حزبي با احمدي نژاد بر مصالح كشور و نظام غلبه كرده و مي رود كه نظام را با چالشي سياسي روبرو كند . بايد به اين دوستان تاريخ گذشته يادآور شد كه مردم فريب اين سياسي بازي هاي لوس را نخواهند خورد ! جالب اينجاست كه سوال را اعلام وصول ميكنند و بعد به تعطيلات انتخاباتي مي روند كه نكند خدايي نخواسته احمدي نژاد بخواهد قبل از انتخابات پاسخ دهد ! معلوم نيست اگر كسي از اعمال و رفتار مجلسيان سوال داشته باشد ، كي و كجا بايد مطرح كند ! سوالاتي مثل يكشنبه سياه ، حقوق مادام العمر ، عدم تصويب طرح نظارت و قلع و قمع كردن آن ، دو دو كردن شرآور و تمسخر رئيس جمهور در پيش ديدگان ميليون ها نفر و...

دوم : با توجه به بيداري اسلامي كه از يكسال قبل آغاز شده و تلاش غرب براي عدم الگو برداري ملت هاي مسلمان منطقه از انقلاب اسلامي ايران ، انتخابات مجلس نهم قطعا از اهميت ويژه اي در ابعاد دروني و بيروني براي كشور برخوردار است . موضوع زماني بيش از پيش مهم جلوه ميكند كه با نگاهي به سياست رسانه اي اپوزوسيون فعال و حاميان غربي شان ، پي به تلاش حداكثري آنها براي كم كردن هر چه بيشتر حضور مردم مي بريم . در اين ميان بعضي از اصلاح طلبان راديكال و در راس شان آقاي خاتمي با پيش شرط گذاري براي حضور ، عملا خواسته يا ناخواسته در راستاي منافع بيگانگان قدم بر ميدارند . البته نمي توان مانند كبك سر خود را در برف كرد و واقعيت ها را ناديده گرفت . شرايط سياسي كشور خصوصا بعد از انتخابات رياست جمهوري سال88  و فتنه انگيزي عده اي ، به گونه اي رقم خورده است كه متاسفانه ما شاهد يك انتخابات رقابتي به معناي حقيقي كلمه نيستيم . تنگ نظري ها و ايده ي يكدست كردن حاكميت كه توسط بعضي احزاب سياسي با نفوذ دنبال مي شود ، كار انتخابات را به يك رقابت درون گفتماني بين اصولگرايان تنزل داده كه با ادامه ي اين وضع بسياري از طرفداران سنتي اصلاحات عملا از گردونه ي اين رقابت خارج مي شوند . اين رويه ي غلط حتي با ديدگاه رهبر فرزانه انقلاب مبني بر جذب حداكثري و دفع حداقلي هم منافات دارد . كيست كه نداند "جبهه متحد اصولگرايان" و "جبهه پايداري" هر دو داعيه دار اصولگرايي حقيقي اند و مدعاي ديگري ندارند. حال جبهه متحد و سياستگذاران آن بنا را بر وحدت همه ي گروه ها و اشخاص اصولگرا در جهت كسب كرسي هاي مجلس نهاده اند و برادران جبهه پايداري ، مبناي شان تكليف محوري و ورود اصلح به اين جايگاه است . آنها خود را ولايتمدار ميدانند و اينها ولايتمدار تر ! آيا بنظر شما مي شود نام اين تعدد ليست ها را رقابت انتخاباتي گذاشت !؟ بنظر حقير اين رقابت بين افراد است نه احزاب . حتي فريادهاي حسين شريعتمداري در كيهان مبني بر وحدت در برابر توطئه ي دشمن هم نمي تواند تنور اين رقابت را گرم كند !

سوم : اما تكليف ما چيست ؟ بنظرم تكليف ما بعنوان عضوي از جامعه ايران حضور حداكثري در انتخابات و انتخاب افراد صالح بدون توجه به نام گروه ها و احزاب است . معتقدم دوره ي "يت" و "يون" گذشته است و شعور سياسي ملت ايران فراتر از احزاب قرار گرفته . دوراني كه مردم به ليست جامعه روحانيت يا روحانيون بدون توجه به سابقه و عملكرد افراد راي ميدادند . البته نمي توان كتمان كرد كه ليست موسوم به "جبهه پايداري" از خلوص بيشتري برخوردار است اما يادمان باشد كه بعضي از افراد اين ليست در گذشته اي نه چندان دور براي حمايت از احمدي نژاد گريبان چاك ميكردند ، آنهم در كسوت نماينده ي مجلس كه وظايف مشخصي دارد ! من حيث المجموع تكليف حضور در اين انتخابات را همچون حضور حداكثري در راهپيمايي 22 بهمن ميدانم كه موجب ياس دشمنان و قطع طمع آنها مي شود .

چهارم : آخرين نكته هم پيرامون اوضاع اقتصادي كشور و سوء مديريت مسئولان است كه هر روز فشار مضاعفي بر گرده ي طبقه ي ضعيف و متوسط جامعه وارد ميكند . والله كه مردم نجيب و شريفي داريم كه با وجود همه ي اين مشكلات كه بعضا نتيجه ي ندانم كاري مسئولان است ، باز صبورانه در راهپيمايي 22 بهمن شركت ميكنند و حضور خود را به رخ دشمنانشان مي كشند. كيست كه قدر اين شرافت مردم را بداند !؟

يا علي

پي نگاشت : دوستان عزيز ، كربلاي معاصر ، " پاراچنار " را فراموش نكنيم . جايي كه هر روز عده اي به دليل ولايت امير المومنين عليه السلام به خاك و خون كشيده مي شوند . سلام بر ارواح طيبه همه ي شهداي پاراچنار كه جرم شان حب علي (ع) بود